Pola golfowe w Bretanii

Odkryj szczegółowy przewodnik po wszystkich polach golfowych znajdujących się w regionie Bretanii. Możesz zostawić komentarz, głos lub anegdotę na wszystkich polach golfowych w katalogu golfowym

Gdzie grać w golfa w Bretanii? Szczegółowy przewodnik po wszystkich polach golfowych w regionie

Pola golfowe według departamentu w Bretanii - Pola golfowe i hotele - Wakacje na golfa

Graj w golfa pod strumieniem szalejących mórz Bretanii 

Od Saint-Malo do La Baule bretońskie pola golfowe znalazły schronienie na setkach kilometrów poszarpanej linii brzegowej skąpanej przez burzliwe wody kanału La Manche i Oceanu Atlantyckiego. 

A Couesnon w swoim szaleństwie postawił Górę w Normandii ”. To powiedzenie jest głoszone, gdy most na rzece oddziela Bretanię od Normandia sprawia, że ​​Bretoni śmieją się na żółto. Bez tego kaprysu natury czy podziału administracyjnego zadekretowanego przez technokratów, Mont Saint-Michel. będzie przywiązany do Bretanii, która nagle dodałaby to architektoniczne arcydzieło do swojego katalogu cudów. Na południu Bretania również została administracyjnie odcięta przez Nantes, jeszcze od XV do XVII wieku siedziba książąt Bretanii. Nantes stało się domyślnie stolicą regionu Pays de la Loire.

Dlatego na kilka kilometrów Couesnon umieścił Mont w Normandii. Oczy dumnych Bretonów zwróciły się wtedy w stronę portu Saint Malo, ucieleśnienie jego długiej morskiej historii. Z tego ufortyfikowanego portu, położonego u ujścia Rance, biegacze oceanu opuszczali wolni, bez więzów poza honorem i pieniędzmi. Dumni korsarze, jak Surcouf, czy wielcy odkrywcy, jak Jacques Cartier. Nieustraszeni rybacy, którzy pływają na długie miesiące, aby sprowadzić dorsza z Nowej Funlandii z powrotem do swoich ładowni. Dziś jest dalej na południe, w porcie Trynidad-sur-MerBlisko Carnac, że znajdujemy tę pulę nieustraszonych żeglarzy, spokojniejszych, ale zawsze szukających nowych wyczynów.

Historia i tradycja w Golf de Dinard 

Na zachodnim brzegu Rance Pole golfowe Dinard nadaje sobie klimat Anglii. W tym najstarszym nadmorskim kurorcie w północnej Bretanii okna są zawieszone, a pole golfowe jest połączone. Jak w Wielkiej Brytanii. Pod koniec XIX wieku wczasowicze z oksfordzkim akcentem założyli tam jeden z pierwszych klubów tenisowych we Francji jeszcze przed wybudowaniem pola golfowego. W przeciwnym razie byli skazani na śmiertelną nudę, jak wspomina ten fragment z tomu IV wydania „Golfing Annual” z lat 1890-1891: „ Dwa lata temu turysta mógł powiedzieć, że jedynymi zajęciami dla Anglików przebywających w Dinard były tenis i taniec… a jeszcze bardziej niemożliwym od niemożliwego było znalezienie odpowiedniego terenu do gry w golfa…  »Wybór strony jest delikatny, a kurs ma swoje dziury Dinard w Saint-Lunaire, zanim w końcu wylądujesz na wydmach Św Briac. Ponad siedem kilometrów od Dinard, tuż za szczytem Straż Guérin. Jednak pole golfowe nadal nosi nazwę Dinard, ku rozczarowaniu Brice Lalonde, byłego burmistrza miasta i byłego ministra V Republiki. 

18 dołków zostało przeniesionych, przebudowanych, przemianowanych z pierwszego układu Toma Dunna, który obejmuje postrzępione klify wschodniego krańca Szmaragdowego Wybrzeża. Na jego szczytach dwie drewniane ławki, ufundowane przez prezesa klubu i jego syna, stanowią korzystny przystanek między dwoma huśtawkami. Widok na panoramę włączony Zatoka Lancieux i jego łańcuchy wysp. Perspektywa jest tak piękna, że ​​pole golfowe musiało bronić się przed pozbawionymi skrupułów deweloperami. Chroniono również tereny i klub, mały cud lat 20-tych. Golf został uratowany, ale co za ból głowy dla jego przywódców, którzy muszą teraz zwracać się do administracji, nawet o zwykłe usunięcie bunkra.

Wewnątrz parterowego budynku klubowego balustrada schodów prowadzących do szatni, przeplatanie się kijów golfowych z kutego żelaza i skrzynie na trofea mogą również zostać zarejestrowane w narodowym dziedzictwie golfa. Ponieważ Dinard jest dla Bretanii tym, czym Chantaco czy La Nivelle dla Kraju Basków. Inkubatory małych geniuszy małej białej kuli. Aby pokazać swoją wdzięczność klubowi, w którym ukołysała ich młodość, młodzi mistrzowie, którzy dorośli, zdeponowali tam swoje cenne trofea. W oknach świeci najbardziej prestiżowe Trofeum Espirito, przyznane zwycięskiej drużynie Drużynowych Mistrzostw Świata Amatorów. Darowizna od Claudine Cros-Chatrier, członkini francuskiej drużyny z 1964 roku, wraz z Catherine Lacoste, prezesem Chantaco… Inne dzieci Dinarda mają swoje imiona wyryte w ciemnym drewnie honorowego listu: Sven Boinet, zwycięzca hiszpańskiego międzynarodowego turnieju w 1975 roku lub Philippe Ploujoux, bohater brytyjskiego amatora w 1981 roku, który przyniósł mu zaszczyt gry, przez dwa kolejne lata, w pierwszych dwóch rundach Masters, w Augusta (Stany Zjednoczone) z grandissime Arnoldem Palmerem.

Zagraj w golfa w Côtes d'Armor w Pléneuf-Val-André

Na klifach miasta Pleneuf-le-Val-Andre w ciągu Côtes d'Armor, tor zaprojektowany przez francuskiego architekta Alaina Prata nie jest jeszcze na tyle stary, by wykorzystać jego wspomnienia i pogrążyć się w nostalgii.

Za młody na to. Tradycja będzie na później. Ponieważ nadmorski kurort żyje tylko w miesiącach letnich i przez długi czas uprawianie golfa ograniczało się do gry w minigolfa na trawie w ogrodzie miejskiego kasyna. Te osiemnaście dołków dla dzieci z wiatrakami, mostami i zamkami… wzbudziło powołanie golfisty, w tym autora tej książki, ale niestety zostało pokryte warstwą asfaltu, by zamienić się w parking. Szkoda! 

Kiedy młodzi Pole golfowe Val André tym razem prawdziwa osiemnastka - zastąpiono algécos twardym klubem, klienci zadbali o zorientowanie wykuszy jadalni w kierunku Verdelet, wysepki, która jak piramida stoi na otwartym morzu, za portem Piégu. Rezerwat ptaków Verdelet można zwiedzać tylko podczas przypływów, gdy morze wystarczająco się cofa i pozostawia niezabezpieczoną ścieżkę. Tylko na kilka godzin.

Przed restauracją backtee 10, par 4 rozpoczynający krótką sekwencję morza. Na podjeździe należy celować w plażę Nantua, prosto na ślepy fairway, z którego atakuje green poniżej. Ta dziura wygląda jak 11 z Spirona na Korsyce

Poniżej znajduje się podpis Pleneuf Val-Andre. Ten, który krąży po Europie w kolorowych magazynach, zanim wyruszy w podróż dookoła świata w wyobraźni golfistów. Aby w pełni cieszyć się układem tego par 5, nie wahaj się wspiąć na maleńką skalistą platformę, która służy jako koszulka dla bardzo dobrych graczy. Żółte kule, białe kule, czarne kule, kolory tutaj nie mają już znaczenia. Nawet jeśli oznacza to utratę piłki, a nawet dwóch! Mimo wszystko spektakl jest ważniejszy niż piłka golfowa. Po lewej, pięćdziesiąt metrów niżej, plaża Vallées przedłużyła się o ogromną plażę Nantua. 

Na prawo od tego długiego pasa nieskazitelnego piasku, toru wodnego, który prowadzi do udręczonej zieleni. Mały dom w ruinie, okna otwarte na cztery wiatry i dwie sosny na lewo od wejścia do toru wodnego oznaczają punkty orientacyjne, aby poprawić jego wyrównanie. Jak boje lub latarnie morskie dla marynarza. Dotarcie do trawy wymaga zasięgu piłki, który wynosi blisko sto osiemdziesiąt metrów. Boję się wstrzymać! A ci, którzy nie mogli stawić czoła zawrotom głowy tego spektakularnego startu, zatrzymają się na kilka minut na greenie tego par 5, aby podziwiać tę dziurę w odwrotnej kolejności; od zieleni do koszulki. Niezapomniany o zachodzie słońca! 

Zagraj w golfa w Morbihan 

To jest południe w Morbihan stoją menhiry i dolmeny, kopce i kurhany, pozostałości z czwartego tysiąclecia pne Wyrzeźbione w granicie, te gigantyczne kamienie wzniesione, leżące, ułożone w stosy, tworzą linie lub kręgi, które wciąż powodują spływanie dużej ilości atramentu. Wszystkie hipotezy zostały wysunięte, żadna naukowa prawda nie narzuciła się. Każdy mieszkaniec tego regionu ma swoje rozumowanie. Jak kierownik pola golfowego w Morbihan, który wyjaśnia, że ​​wszystkie menhiry tworzą gigantyczne kręgi, których środkiem jest duży menhir i Table des Marchands of Locmariaquer. 

Te wzniesione na wrzosowiskach kamienie, drogie Obelixowi, są dziś zagrożone i są przedmiotem troskliwej opieki. Tak więc w Carnac, wysokim miejscu tych megalitów, linie są otoczone płotami, aby pozwolić naturze odzyskać wigor i umożliwić ponowne zakorzenienie tych tysiącletnich kamieni ważących setki kilogramów. Jak stojące kamienie Carnac, pola golfowe Morbihan tworzą krąg przechodzący Ocean Ploemeur w Lorient i Sauzon sur Belle le. Z w ich centrum, Pole golfowe Saint-Laurent, kilka kilometrów od Carnac.

Ale ta ostatnia nie zawiera żadnego megalitycznego skarbu. Ani menhir, ani dolmen. W Stanach Zjednoczonych promotorzy bawili się tą symboliką. Nie we Francji. Może Ponieważ Saint-Laurent wygląda jak pole golfowe w Landes. Z sosnami, więcej sosen i więcej sosen. Fairwaye są dość płaskie na zewnątrz i pagórkowate na powrocie, greeny są wąskie, a bunkry nigdy nie karzą zbyt krótkiego uderzenia. Czysty przykład kursu angielskiego (jego architektem jest Michael Fenn). 

Aby znaleźć Bretanię żeglarzy długodystansowych, koniecznie trzeba wybrać się do Belle Ile. Na jego zachodnim krańcu 9, 10 lub 13 dołków piękne pole golfowe na wyspie Sauzon -jest według lat- wybudowany na klifie zaprasza do medytacji nad uwolnieniem żywiołów. Co więcej, Sauzon zgubił już kilka dziur podczas słynnych sztormów. A obciążony solą spray jest odpowiedzialny za zmniejszenie wysiłku mężczyzn na zawsze. W międzyczasie, niezależnie od tego, czy pole golfowe leży u podnóża klifów, czy też wraca do odłogiu, trzeba odważyć się rzucić wyzwanie zieleni dołka nr 2 z jej zielenią w morzu, bronioną jak ufortyfikowany zamek. Do zabrania wyłącznie drogą powietrzną.

Pole golfowe Bretesche Domaine de la Bretesche, Missillac

Niemożliwe zamknięcie tej bretońskiej podróży brzmi jak przywołanie „granicznych” pól golfowych Bretesche i La Baule, samochód Missillac, na drodze do Vannes, znajduje się zaledwie kilka kilometrów od Morbihan. Kilka par 5 Bretanii, do których przylegają serca mieszkańców tej małej wioski położonej przy drodze ekspresowej Nantes-Vannes. Droga, której niegdyś broniły krenelażowe wieże zamku Bretesche. 

Dziś ten zamek otoczony fosą nie budzi już strachu. Przekształcony w mieszkania, dyskretnie strzeże dwustu hektarów osiedla i 18-dołkowego pola, które rozpościera się pod otworami strzelniczymi. Jeden z jego lokatorów, Gérard Métairie, szokująco patrzy na swoją ukochaną podróż o poranku. Dwadzieścia lat temu deweloper, podsłuchiwany swoimi zaniedbaniami, postanowił wybudować pole golfowe.  Projektując tor, czerpiemy imię Henry'ego Cottona, wielkiego mistrza Anglii z lat 30. i 40. oraz trzykrotnego zwycięzcy British Open. Ten ostatni jedzie do Missillac, robi kilka szkiców i przesyła swoje szacunki. „Za drogie”, odpowiada promotor, który widzi, jak angielski skinner, Bill Baker, ląduje. Jest myśliwym jak Gérard Métairie. 

Ta wspólna pasja tworzy powiązania. Pomiędzy dwoma strzałami dwaj mężczyźni dopracowują projekt, a Bill Baker usuwa sprawę. Ze swoimi zdecydowanie „brytyjskimi” domkami i hotelem wyposażonym w budynki gospodarcze i stajnie, Pole golfowe Bretesche zwraca się do golfistów zakochanych w starych kamieniach. Bo nawet gdyby zamek, do którego dostępu broni most zwodzony, został odnowiony w XIX wieku przez Eugène’a Violletle-Duca, to sprawia wrażenie, jakby wyszedł prosto z zawadiackiego filmu, w którym maczugi zostałyby zastąpione długimi ostrzami, a osłony przyłbicy dużymi piórami kapelusze. 

La Baule, obowiązkowe pole golfowe w regionie Bretanii 

Au Pole golfowe La BauleBył to skok w przyszłość, do którego zaproszono członków klubu, którzy czuli się ciasno na starej trasie zapoczątkowanej przez François André, lokomotywę szalonych lat dwudziestych. Rzeczywiście, ten elegancki nadmorski kurort na północny zachód od Nantes, którego ośmiokilometrowa plaża jest wyjątkowa w Europie, chciał mieć pole golfowe, które zasłużyłoby na swoją reputację. Z grupą Lucien Barrière na czele, właścicielem New Golf de Deauville, to nowe pole golfowe oferuje turystykę i prestiż. 

Dwa lata po inauguracji La Baule jest gospodarzem French Open 1978. Świetna kampania promocyjna i komunikacyjna mająca na celu nagłośnienie tego prawdziwego francuskiego „kurortu” składającego się z dwudziestu siedmiu otworów zaprojektowanych przez Dave'a Thomasa i Petera Allissa, a następnie przebudowanych przez Michela Gayon i hotel, którego okna otwierają się na rozległy pięciohektarowy zbiornik wodny, ukłon w stronę La Brière, tego bagnistego regionu rozciągającego się od Saint-Nazaire po Missillac. 

La Baule znajduje się zaledwie około trzydziestu kilometrów od Morbihan, ale tradycje historycznej Bretanii nie obejmują granic wykreślonych skalpelem w paryskich gabinetach. 

Kilka anegdot i cytatów z pól golfowych w Bretanii. Czy wiedziałeś ? 

  • Klub Dinard to makieta architektoniczna z lat 20. XX wieku.
  • Wystarczy przejść przez skromną barierę biegnącą wzdłuż dołka nr 6 Dinard, aby postawić stopę na plaży Garde Guérin.
  • Linki Dinard mają ponad sto lat. Jej dziury przylegają do postrzępionych klifów Szmaragdowego Wybrzeża.
  • 18-dołkowe Pléneuf-Val André to prawdziwe arcydzieło. Od dziury nr 9 i jej zieleni, która zdaje się łączyć z morzem, jest apoteozą
  • Dołek nr 11 w Pléneuf-Val André jest jednym z najlepszych dołków par 5 we Francji. Aby odtworzyć absolutnie z powrotem zaczyna
  • Le Pole golfowe Bretesche leży wokół fosy tego XV-wiecznego zamku.
  • le Pole golfowe Plœmeur-Océan to najpiękniejsze ogniwa Morbihan, nawet Bretanii
  • Oficyny Château de la Bretesche zostały przekształcone w klub i hotel.
  • Czując się ciasno w starych murach, członkowie La Baule postanowili wyemigrować osiem kilometrów od plaży.
  • Châtelain Yvonnic de la Chesnois przekształcił swoją ogromną Domaine des Ormes na 18-dołkowym polu golfowym i… na kempingu.
  • Le Pole golfowe w Badenii, w Morbihan, dominuje u ujścia rzeki Auray, gdzie cumują żaglówki.
  • W Belle Île liczba dołków zmienia się z roku na rok. Dwanaście lub trzynaście, zgodnie z kaprysami przypływów.